Voor de kindjes in Afrika

2 reacties On my mind

Van de week moest ik hard lachen toen moeder van de kindjes van mijn werk vastberaden zei dat de meiden echt niet zo veel speelgoed hadden!? Niet? dacht ik. Zeker tien keer zo veel als dat ik het ooit heb gehad en dan te bedenken dat Sinterklaas nog gevierd moet worden. Van zes verschillende poppen tot babycomputers, tot alles van Dora en de Smurfen. Trapauto's, puzzels en alles maakt geluid. Met het meeste spelen ze één keer en gooien het dan in de grote speelgoedkist bovenop de grote hoop. Deze meiden willen de hele dag knippen en plakken, kleien en puzzelen. Boekjes lezen zijn ze ook gek op, gelukkig kunnen ze kiezen in hun eigen bibliotheek in de bioscoopkamer!!!

 

Ik heb een hekel aan Sinterklaas. Echt! Dit komt mede door mijn opvoeding waarin eerlijkheid centraal stond en mijn zusje en ik nog voor ons zesde jaar wisten dat de Sint niet bestond en we het daarna NOOIT meer gevierd hebben. Maar jongens wat worden kinderen druk. Nog voor de zomervakantie is afgelopen liggen de pepernoten al in de schappen en worden de kinderen gek. Maken lijstjes van speelgoed wat ze willen, omdat ze nog niets hadden??? Wat denk je van al dat speelgoed waar nooit mee word gespeeld? Nee, kinderen laten hun innerlijke hebzucht zien en willen meer en meer. Want dit is ook de tijd waarin we leven. We willen de nieuwe versie omdat het beter is. We willen de tv met 3D en daarna de bijpassende bewegende stoelen en dan... Ouders geven het voorbeeld als rolmodel. Waar is de tijd dat je nog een marsepeinen muis in je schoen kreeg in plaats van een spelletje voor je Nintendo? Sjawls en sokken in plaats van super sonische robot mannen? Los van het speelgoed zijn kinderen mega druk door de spanning die de media en ouders creeren. Kinderen durven niet te gaan slapen omdat die oude man hun huis gaat binnen dringen om een kadotje te brengen. Daarbij zijn er ouders die om het minste geringste onze schijnheiligman voor de voeten van hun kinderen gooien als ze weer eens niet luisteren. 'Want als je niet lief bent ga je mee in de zak naar Spanje!' of 'De Sint geeft alleen kadotjes aan lieve kindjes!' Dan laat ik het stukje racisme maar even los...

Maar de kindjes in Afrika (met hun nog vele in andere landen), zijn die niet lief geweest dan? Die bouwen van doppen van flessen auto's en hoepels. Die ontdekkingsreis is eigenlijk bijzonder, een fase die veel kinderen in deze tijd overslaan wanneer ze voor het gemak achter de tv geplant worden. Toch verdienen deze kindjes ook speelgoed waarmee ze kunnen opgroeien, cognitief sterker kunnen worden. Daarom heb ik voorgesteld om voor pakjes avond een zak van Sinterklaas te vullen voor de kindjes in Afrika. 'Waar ligt Afrika Wennemy?' vraagt de oudste. 'Dat is het land waar de olifanten en de leeuwen wonen, net zoals bij Diego'. 'De papa's en mama's hebben daar géén geld en wonen in een huisje van klei en riet!' 'Komt Sinterklaas daar ook?' 'Nee die komt alleen in Nederland!' (En niet in het land waar hij zijn slaven vandaan heeft en kinderen het speelgoed veel meer verdienen!) 'Hebben ze daar ook speelgoed winkels Wennemy?' 'Nee, die hebben ze niet, soms hebben ze zelfs geen eten!' Ik pak een juten zak van Sinterklaas en vertel dat alle spullen waar we niet veel mee spelen in de zak mogen en die sturen we met het vliegtuig naar de kindjes in Afrika. Vervolgens komt de oudste met al haar waardevolle speelgoed aansjouwen. Van haar pop tot het dokters koffertje. Ontroerend dat wel. Tot ze zegt 'Zullen wij anders gewoon mee gaan met het vliegtuig naar de kindjes in Afrika? Dat kan toch pap, dan kunnen we olifanten zien!?' En daar ging mijn Sint gedachte..

(Even voor de grote Sinterklaas fans, ik snap jullie echt. Grote kans dat ik 'later' ook met mijn kindje op de kade sta te zwaaien. Maar voor nu ben ik van mening dat eigenlijk alle ouders en kinderen zich vooral bewust moeten worden hoe goed wij het hebben. Dat we ook eens aan een ander denken. (Enkele uitzonderingen daar gelaten hier in Nederland))

Lees 660 keer
Getagged onder :

2 reacties

  • Quinty pels
    Quinty pels woensdag 18 juli 2012 09:32 Reactielink

    Er kwam trouwens een meisje naar me toe en die zei: "Juf, vindt de Sint mij dan minder lief dan Laura?" Hartverscheurend!

  • Quinty pels
    Quinty pels woensdag 18 juli 2012 09:31 Reactielink

    Mee eens, Ik hou van sinterklaas, ik vond het als kind een geweldig feest en kan er nog steeds van genieten. Maar ik herinner me dat ik als kind dolgelukkig was toen ik een brief van de sint in mn schoen kreeg. Een meisje in mijn klas, had een baby born in haar schoen gekregen. Ik vond dat niet erg, want ik had een echte brief, door sinterklaas geschreven! Daar moet het toch om gaan? Het moment waarop je je als kind even heel speciaal voelt. Ik heb vandaag aan mijn kleuterklas moeten uitleggen waarim de sint bij het ene kind elke avond een cadeau in de schoen doet, en bij het andere kind, één keer in de week. Ga er maar eens aan staan. Het is mij in ieder geval niet gelukt. Kortom: Ouders waar zijn we in godsnaam mee bezig? Schrijf een leuke brief, geef je kind een chocoladeletter (die in de snoepkast moet en met de hele familie gedeeld dient te worden). Dan pas is je kind echt speciaal!

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.