Volwassen Marley!

 

Hiep hiep hoera! Marley is 6 februari 1 jaar geworden. Dat betekent dat hij nu officieel volwassen is.

Oftewel uitgegroeid! (Hoop ik) Maar Marley gedraagt zich soms nog steeds als een klein jongetje. Laatst heeft hij mijn bril gesloopt, die ik gelukkig niet meer nodig heb omdat ik genezen ben (haha).
Marley is een hele lieve, maar erg verwende hond. Als hij het gevoel heeft dat we hem vergeten laat hij wel even van zich horen. En helaas voor ons is dat heel vaak. Als wij een drukke week hebben, haalt hij dat op de dagen dat we veel thuis zijn dik in. Lange wandelingen, veel spelen en knuffelen.

Ze zeggen dat je vaak een ras uit kiest wat lijkt op je eigen karakter. Dat klopt bij ons wel. Marley lijkt vooral erg veel op Michael. Een labrador is erg trouw, lui, lief, gek op ballen en gek op zwemmen. Michael vind het fijn als je er gewoon bent, Marley heeft precies hetzelfde. Als we maar in hetzelfde huis zijn als hij. Dan loopt hij een beetje rond, rollen, spelen met zijn speelgoed, af en toe op mijn benen slapen. Dan is hij een tevreden man!

Wat ik van mijzelf zie in Marley? Een labrador is erg lomp en sloopt. Dat ben ik ook, onvoorzichtig, het gevaar niet zien van dingen. Ik laat ook regelmatig dingen uit mijn handen vallen. Daarbij is Marley een alles eter. Letterlijk alles, soms missen we sokken die we vier meter verder uitgespuugd weer vinden. Ik hou ook van eten. Marley heeft nu volwassen voer voor honden met aanleg voor overgewicht. Maar daar gaat hij zo van stinken. Volgende zak word weer wat anders. Dan maar minder snoepen, maar dat is net als voor mij zelf, erg moeilijk.

Wat hij van ons beide heeft is dat een labrador echt een gezinshond is, echt een huismus. Gek op mensen en honden. En vooral geobserdeerd door kinderen!

Lees 1004 keer
Getagged onder :

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.