North sea jazz festival 2009!!

Het is weer tijd voor een rescensie. Michael en ik zaten gister op het terras te eten omdat we twee jaar samen zijn(dachten we, tot we erachter kwamen dat het pas de 11e was), waar we het even over deze site hadden.
Ik bedacht mij dat ik best wel vaker rescensies zou kunnen schrijven op deze site. Nou doe ik dat wel vaker, maar nu dan serieus. Al dromend bedacht ik mij dat ik wel voedselcriticus zou willen zijn en in alle restaurants carpaccio wil proeven om te bepalen welke de lekkerste is. Boy, i love carpaccio!


Maar terug naar de rescensies, Michael en ik zijn vrijdag naar North sea Jazz festival in Rotterdam geweest.
We wilden eigenlijk het hele weekend en dat zou dan onze vakantie zijn, tot we bedacht hadden dat we graag met Mark en Jorita Rome wilden verkennen. Dus dan is het kiezen tussen de groten der groten. Op vrijdag was de legendarische BB King en Duffy. Zaterdag Candy Dulfer, Jamie Cullum en Erika Baduh. Op zondag mijn favoriet Adele.
Tja.... met in gedachte dat we waarschijnlijk dit jaar nog de sleutel krijgen was het erg moeilijk.

Vrijdag hebben we lang in de file gestaan en kwamen uiteindelijk aan in Ahoy Rotterdam.
Tegen half 6 begon het programma, wij waren er om kwart voor vijf. In de hal van Ahoy stond een Amerikaanse Brass band muziek te maken en die zorgde ervoor dat sfeer meteen goed was.
Michael en ik hebben rond gelopen langs allerlei eettentjes in alle sferen, sushi, tapas, indiaas, Surinaams, hamburgers, italiaans. Allemaal Jammie dus! Michael is gek op shirtjes dus snel langs de merchandise. Daar hingen ongeveer 20 verschillende shirtjes, dat was lastig kiezen, helemaal toen ik ook nog de shirtjes van BB King liet zien.
Bij 25 euro besteding kreeg je een kaartje voor een extra concert, omdat het Michael niet leuk leek alleen te gaan (goh) heeft hij twee shirtjes gekocht.
Toen wij naar buiten liepen zagen we op het podium van Missouri dat een jeugd jazz orkest aan het optreden was.
Een jongetje van ik denk elf jaar speelde echt belachelijk goed piano met om hem heen allerlei jong grut dat de sterren van de hemel speelde. Helaas waren we te laat en hebben we alleen het laatste nummer kunnen zien.
Daarna hebben we rond gelopen en heb ik een heerlijk ijs aardbeien drankje gedronken op het dak waar een DJ draaide en er live jazz muziek werd gemaakt door een sax en een percussionist.

In de Nile speelde Joe Bonamassa, dit was een man die leek op Hans Teeuwen en Jazz Rock speelde.
Super goed. We hadden al snel door dat BB King op het andere podium zou spelen in de Nile, dus we gingen aan het einde van Joe langzaam naar links. Toen hij uiteindelijk ophield werd je automatisch vijf stappen naar voren geduwd, we waren niet de enige die hem goed wilde zien. Uiteindelijk waren we tien rijen verwijderd van het podium en konden we hem super goed zien.
En wat was die goed!!! Hoewel hij niet veel echt bekende nummer speelde ging het hele publiek en deze oude man los. Swingend op zijn stoel en de liefde bedrijven met zijn gitaar Lucille. Het was warm maar zeker de moeite waard om geplet te worden. Hij deed een eerbetoon aan de vrouwen en zong 'You are my sunshine'. En gaf daarbij duidelijk aan dat hij het onnodig vind dat rappers en zangers het nodig vinden vrouwen zo te benoemen in liedjes. 'No bitches and ho's '. Zonder vrouwen geen mannen, en daarmee won hij ieders hart.
Toen de 'King of Blues' afscheid nam en van een medewerker zijn hoed en jas en sjawl aangereikt kreeg werd pas duidelijk hoe druk het was. Michael had erg honger gekregen en ging op zoek naar de eerste de beste hamburger tent waar we vier muntjes armer waren. Want het is bekend, North Sea Jazz vraagt Elite prijzen voor zijn eten.

Daarna hebben we een plekje gezocht om te zitten, heerlijk de beentjes rust gegeven. Ik heb een lekker ijsje gehaald.
En we zaten klaar voor Duffy. 'Beggin you for mercy!!' Pffff wat was dit een vermoeiend optreden.
Daar kwam een blonde barbie om 20 cm hoge hakken een optreden verzorgen met erg irriterende schapen geblaat in dr stem.  Super slecht.... Niet mijn ding, maar toch stond de tent vol met mensen.

Michael en ik hadden nog tickets voor een concert, 'Tribute to Nina Simone'. Ik heb hier zelf ook een cd van. Tijdens dit optreden trad haar dochter Simone Simone op en nog andere artiesten, allen met de originele Nina Simone Band. Op zich waren ze erg goed, het was alleen jammer dat het kwart voor 1 was en deze ontspannende muziek ervoor zorgde dat menig mens inkakte.
Al met al geef ik de vrijdag van North Sea Jazz **** vier sterren, maar dit komt vooral door 'The King of Blues'.

Lees 700 keer

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.