Lieve Mila 2020

Lieve Mila,

Voor mijn gevoel is het niet zo lang geleden dat ik je een brief schreef voor je zesde verjaardag. Vandaag is het 7 jaar geleden dat jij mij voor het eerst moeder maakte. Wanneer ik probeer terug te denken aan die tijd weet ik nog vaag dingen te benoemen. Maar weet ik vooral dat je het ons ontzettend makkelijk maakte. Onze voorbeeld baby, die nooit huilde, sliep zoals het ‘hoorde’. Alles deed volgens het boekje. Je was vrolijk, wijs en snel in je ontwikkeling. Dit is de afgelopen jaren niet anders geweest.

Zeven jaar oud, in mijn ogen ben je echt een dametje. Ik zie hoe erg je op mij gaat lijken en herken zoveel. De lompigheid, hoewel papa ook rare stuntels kan uithalen. Het vallen over onzichtbare drempels, uitglijden op plekken die niet glad zijn. Dingen uit je handen laten vallen. Onhandig echt. Iets wat papa en ik lachend en hoofdschuddend accepteren. ‘Mila weer in de bocht’. Tegelijkertijd heb je een ontzettende controle over dat steeds langer wordende lijf van je. Je hebt turnen ontdekt en wordt met de week sterker en behendiger. Laten we wel wezen, die lenigheid heb je zeker niet van mij. Papa is degene die met je door de woonkamer op zijn handen loopt en zijn benen nog in zijn nek kan leggen. Naast turnen ben je gek op dansen, jij kan dingen in je lijf bewegen op de maat, ik vind dat echt prachtig om te zien. Je raad het al ook zeker niet van mij, mocht ik willen.  Bij turnen zit je in de selectie en voor dansen ben je gevraagd voor het demo-team. Beide zou betekenen extra trainingen en minder afspreken met vriendinnen. We kunnen dit voor je neerleggen en zorgvuldig denk je hier over na. Na een nachtje slapen kom je tot de conclusie dat je bij turnen wedstrijden wil doen en dansen met je vriendinnen voor de leuk en voor de optredens. We laten je heel vrij in de keuze, je mocht het ook beide doen en ondervinden. Maar je bent duidelijk. Dit is wat je wil. Net als dat je precies weet wat je wel en niet aan kleding aan wil. Ik kan op mijn kop gaan staan om je in een broek te krijgen, maar je wil het gewoon niet. Behalve als het een broekpak is. Het liefst loop je in een topje met een rok.

Je hebt ook humor en we kunnen je ook zo lekker in de maling nemen. Papa moet dit herkennen want je hapt net zo hard als mama doet als papa ons op dezelfde manier kan irriteren. Heerlijk hoe jij bepaalde woorden onveranderd verkeerd uit blijft spreken. Hoe vaak wij geen grapjes maken, "Gooi het maar in de BRULLENBAK". "Wil je wortel of PRAPRIKA?" "Mama mag ik mijn BAKINI aan?" Wat mij betreft blijven we deze woorden gebruiken tot je volwassen bent.

Deze corona tijd hebben we vele kanten van je gezien. Het feit dat je flexibel bent en je snel aanpast aan een nieuwe situatie. Ook dat je het fijn vind om te weten wat er speelt. Je vind het niet eng, maar stelt wel vragen. Je houdt netjes afstand en in het begin vond je bij opa en oma zijn een beetje spannend. Je bent bedachtzaam en zorgvuldig. Maar ook een rommelkont. Alles in je kamer moet uitgestald op een bepaalde manier. Dit heb je dan weer echt van mij. Ik kan je zeggen je kamer stofzuigen gaat via een heel parcour aan lol schoentjes, kleertjes en speentjes. Handig is anders.

7 jaar, zo wijs, zo zelfstandig. Je wil graag alleen naar dansen lopen, de hond uitlaten (hallelujah!), maar je kan dit ook echt.  Hoewel ik mijn hart vast  houdt over hoe je gaat zijn als puber, als blikken soms konden doden.

Gefeliciteerd groot en toch nog klein meisje. Ik, maar papa ook, wij zijn heel trots op jou. Fijne verjaardag, één van de dingen waar je naar afgeteld hebt de afgelopen periode. Net als mama vind je jarig zijn en in het middelpunt staan maar al te leuk. Geniet van al je feestjes en wij genieten met je mee.

Hele dikke kus,

Mama

Lees 110 keer

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.