Hoog Sensitief

Dit jaar is een jaar waarin sociaal niet kan, maar waarin je des te meer tijd hebt om in jezelf te investeren. Ik kreeg dit kantelpunt na mijn 'net niet zomervakantie'. Ik heb voor mijn vakantie mijn functioneringsgesprek gehad die wat deed met mij. Die mij liet nadenken op welk punt ik sta in het leven. Dit klinkt heel zwaar, was het ook best even. Maar het gaf mij wel weer een reboot. "Ik heb het gevoel dat je op een punt zit dat je een volgende stap kan gaan maken". Dit kan heel veel kanten op gaan. Ik voelde hem niet positief, omdat ik mij juist heel bewust was van de dingen die ik zou moeten aanpassen om die stap te maken. De dingen die ik zou moeten accepteren en de dingen die ik zou moeten gaan leren. De woorden van Covey zijn daarin dat je 'bewust onbekwaam' bent en dit moet gaan omzetten naar 'bewust bekwaam'.

Het uitspreken van mijn 'bewust onbekwame' dingen gaf mij ruimte voor ontwikkeling. Ontwikkeling die ik nu overal toe laat. Zo ben ik mij meer gaan verdiepen in de hoog gevoeligheid van Morris. Hoewel ik het liefst geen label op hem plak, gebruik ik deze term steeds vaker voor hem. Niet als excuus voor zijn gedrag, voor zijn zijn. Maar wel voor begrip, voor handvatten, voor een richting om informatie te vergaren. Hoe meer ik mij verdiep, hoe meer ik herken. Niet alleen bij hem, maar ook bij mijzelf. Vooral bij mijzelf. Echter heb ik geleerd hoe ik met veel onrust, spanning zou moeten omgaan. Ofwel dat zeg ik wel, maar misschien vooral geleerd hoe ik het negeer en op die manier mijn grens op zoek. 

Dingen die voor mij heel herkenbaar zijn is dat als ik tegen mijn grens aan zit extreem reageer op geluid. Ik kan heel snel geraakt zijn door emoties van anderen die zichtbaar zijn, maar ook door emotie die niet zichtbaar zijn. Juist deze geven mij onrust als ik er de vinger niet op kan leggen. Ik zeg afspraken best snel af om kleine aanleidingen, omdat ik mij niet lekker in mijn vel voel, ik de dingen begrens voor mijzelf en daardoor snel denk dat het teveel wordt. Wanneer ik mijzelf geen ruimte geef om dingen af te zeggen valt het achteraf altijd mee. Net zoals je vaak geen zin hebt om te sporten en het achteraf best lekker was.

Ik noem mijzelf een afteller of een vooruit planner. Altijd iets om naar toe te leven. Maar het ergens naar toe leven zorgde er vroeger voor dat de spanning verdeeld werd en uiteindelijk op zijn hoogte punt kwam op het moment supreme. Wat ervoor zorgde dat ik bijvoorbeeld op vakantie, de hele heenreis doodziek kon zijn. Zodra we er waren verdwenen alle symptomen als sneeuw voor de zon. Maar ik kan nog steeds wanneer ik mijn grenzen meerdere keren ben over gegaan ziek zijn van vermoeidheid.

Ik heb ook gekke overgevoeligheden. Zo word ik dus zen van monotone geluiden, zoals het geluid van een stofzuiger bijvoorbeeld. Ik kan niet slapen als mijn gordijnen een kier licht doorlaten. Als ik dingen een plek geef moeten ze echt zo blijven staan en geeft het soms onrust als dingen verzet worden. Nou snap je dat ik met kinderen dit wel heb leren los laten. Maar als we straks 5 december de kerstboom zetten kan ik dagen bezig zijn met die ene bal op de juiste plek te hangen.

Ik kan door liedjes huilen, dat gebeurd best vaak, zeker als ik de emotie voel. Mijn kinderen zijn mijn 'weakspot' , dat is denk ik bij elke ouder. Maar hoe vaak de tranen over mijn wangen stromen omdat ik mega trots ben of ontzettend hard om ze moet lachen. Het maakt mij ook trots want op die momenten zit ik dichter bij mijn gevoel dan ooit.

Volgens de HSP coach ben ik een HSS. High Sensation Seeker. Nu ben ik echt geen sensatie zoeker, als in het opzoeken van thrills. Maar het opsommingslijstje ben ik. 
*Eigenwijs en eigengereid 
*Grote Wilskracht
*Behoefte aan Autonomie
*Nieuwsgierig
*Ongeduldig
*Nieuwe dingen
*Ondernemend en actief
*Verveling
*Geneigd je zin door te zetten
*Slim genoeg om argumentatie te gebruiken waardoor je je zin krijgt
*Opstandig
*Emoties kunnen snel hoog oplopen
*Enthousiast
*Behoefte aan vrijheid

De nuchtere onder ons hoor ik denken, ja maar dit kan iedereen zijn, ook als je niet gevoelig bent. Klopt. Maar de handvatten geven wel rust en herkenning. Maar ook herkenning wanneer Morris en ik samen tot een enorme explosie komen. Hoog sensitiviteit is vaak erfelijk bepaald, echter weten wij als volwassene het soms niet eens en word het pas zichtbaar omdat je jezelf herkent in je kind. Of je extreem reageert op de gevoeligheid van je 'gevoelige' kind. 

Weten waar je kracht ligt en waar je valkuilen. Hoe hiermee te spelen, hoe ze in te zetten in alle diverse situaties van het leven. Weten wat belangrijk voor je is en wat je energie geeft en wat niet. Ik denk zeker dat ik in de overgang ben in een nieuwe fase in het leven. Ik noem het 'bewust' volwassen worden. Klinkt echt zweverig, het maakt mij ook licht maar tegelijkertijd meer gegrond met alles in mijn rugzakje.

Lees 490 keer

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.