Dikke vinger naar 2011!

2 reacties Algemeen

'Op naar 2012', zeg ik deze week wel erg vaak. Tegen Michael en tegen Jorita, tegen mijn moeder en tegen mijn zusje! Tegen vriendinnen en tegen heel veel mensen die klaar zijn voor een nieuw en frisse start. Gaat het in 2012 dan echt gebeuren?? Van Michael en Jorita kreeg ik terug dat we dit vorig jaar ook al riepen toen we de champagne lieten ploppen. Das waar ook, na een niet zo'n beste 2010 hoopte we op een knallend 2011. Knallend was die zeker, maar meer van onrust!


Het woord van 2011 is Wordfeud, nadat niemand meer het suffe bordspel scrabble wilde spelen is er een app gemaakt zodat mensen dit via hun mobiele telefoons en ipads tegen elkaar kunnen spelen. Hele volksstammen zijn er aan verslaafd geraakt. Ik ook nadat ik dit jaar een Eeepad heb gekregen. Voor mij was het woord van het jaar op 1. Solliciteren, 2. Kanker en 3. Kinderloos. Al heb ik nummer drie iets meer rust kunnen geven. Tja.. Werk zoeken. In juli 2010 ben ik afgestudeerd en had eigenlijk bedacht dat ik gelijk aan het werk kon als pedagoog. Toen dit een half jaar verder nog niet het geval was, had ik bedacht dat 2011 dan mijn jaar zou worden. Ondertussen zijn we meer dan 20 sollicitatie gesprekken en vele rondes verder. Je kan overal van leren is altijd mijn oogpunt. Maar na zes keer 'Je bent te jong' en 'Je hebt te weinig ervaring' valt er vooral te leren dat bedrijven je in deze tijd géén kans willen geven. Oudere dames géén coordinatie accepteren van frisse jonge meiden en mensen vrij bekrompen zijn.

Tijdens mijn sollicitatieproces werk ik in het gezin waar ik in 2010 al was begonnen als tussenstapje tussen mijn studie en een echte baan. Ondertussen krijgt moeder in mei borstkanker. Word ik geconfronteerd met het verdriet wat bij mij nog steeds zit. Ik deel de ziekte samen met het gezin, vang de kinderen en soms vader op. Help moeder waar nodig. Zie haar onzeker worden en instortten. Maar ook weer opkrabbelen tot de sterke vrouw die ze was voor de ziekte. Wel zie je dat de ziekte haar heeft geleefd, je ziet de pijn in haar gezicht. De onrust in haar ogen.

2011 dat begon met een blessure bij de handbal en het feit dat ik daardoor een aantal evenementen heb moeten missen. Of ik hier nou echt last van heb gehad, ik denk het niet. Het gaf ook rust even thuis te zijn. Het is het jaar dat mijn liefste vriendinnetje en vriendje uit elkaar gingen. En na vijf jaar samen, zonder elkaar verder gaan. De vakantie in Italie van ons vieren die werd afgelast. Mijn vriendinnetje die dit jaar al genoeg op haar bord had gekregen, zag haar vader aftakelen en zijn leven aan een zijde draadje hangen. Het is het jaar dat mijn zusje haar pijnklachten een naam kregen, namelijk fibromyalgie. Burnout aan je gewrichten. Tevens het jaar dat ze 22 kilo kwijt raakt! Het derde jaar dat het huis van mijn ouders nog niet verkocht is. Terwijl ze het allebei zo nodig hebben om verder te gaan met hun leven.

Het jaar met het geweldige voorjaar. 30 graden in april met voorspellingen dat dit zou door trekken tot eind augustus. Het is het jaar dat de weermannen en het KNMI er niet meer naast hadden kunnen zitten. Het is het jaar dat wij ervoor kozen om van Michael zijn vakantie geld een loungeset te kopen en een week thuis in de tuin vakantie te vieren. Tevens ook het jaar dat we onze vakantie dagen hebben terug gegeven aan onze bazen, omdat de voorspellingen zo slecht waren. Het jaar dat bijna alle festivals zijn verregent en ons jaarlijkse evenement Concert at Sea de tweede dag is afgelast.

Het is een zwaar jaar, ja.. Maar er waren ook leuke dingen. Dit was het jaar dat Gill & Marian 30 jaar getrouwd waren en ons mee namen naar Spanje. Zo hebben wij toch nog heerlijk vakantie gevierd na twee jaar thuis blijven. Het jaar dat ik 25 jaar werd en mij besefte hoe goed ik het heb, maar hoe anders ik zou willen dat mijn leven er op dit moment uit zou zien. Het jaar van geboortes en zwangerschappen. Oprecht blij kunnen zijn voor een ander en ondertussen het gemis voelen. Het is het jaar van nieuwe vriendschappen.

2011, het is dit jaar tien jaar geleden dat de terroritsche dreiging is opgelaaid na 9/11. Het jaar van rescessie en Europese landen die geld lenen. Het jaar van Kadaffi, het jaar van vieze mannen die niet met hun handen van kleine kindjes kunnen afblijven. Het jaar van de uitzetting van Mauro, het jaar van de PVV. Het jaar van opstand en onrust. Het jaar van het huwelijk van Prins William en Kate.

Het jaar is bijna voorbij, gelukkig maar want ik ben er klaar mee! 2012 kan toch eigenlijk alleen maar beter worden? (Ook al zeiden we dit vorig jaar ook al?) Voor nu DIKKE VINGER NAAR 2011!!!! Op naar een knallend en vooral nieuw jaar met nieuwe kansen...

Lees 794 keer

2 reacties

  • Anne
    Anne woensdag 18 juli 2012 09:37 Reactielink

    Heej Mel!

    wat heb je weer een mooi stukje geschreven. Ik hoop echt dat 2012 een beter jaar voor je gaat worden. Nog een tip, heb laatst het boek 'fuck it' kado gedaan aan een collega. Lijkt me ook een leuk/goed/grappig boek voor jou, moet je maar ff op bol.com kijken... Wilde het eigenlijk als Sinterklaaskadootje voor je kopen, maar toen was het uitverkocht.

    Heel veel kusjes,
    Anne

  • Jorita
    Jorita woensdag 18 juli 2012 09:37 Reactielink

    Mooi stukje Mel. Goede weergave van het jaar met een lach en een traan. Maar zeker op naar 2012!! Dikke kus

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.