Algemeen

Teleurstellingen

'IK HAAT CORONA!' Dit schreeuwde Mila gister nadat ik haar vertelde dat op een kleedje zitten voor het huis niet kan. Gisteravond plaatste de Gemeente Baarn een bericht dat er extra gecontroleerd gaat worden en dat ook kleedjes van kinderen voor het huis niet mag. Shit! Dit was nou net ons briljante idee in de straat. We hebben de hele dag cupcakes gebakken (waar Marley er even tien van had opgegeten toen we een half uur niet thuis waren) en versierd om te verkopen vandaag. Hoewel ik het snap (zaterdag was het veel te druk in het dorp) vind ik het ook zo ongezellig. Michael riep 'Iedereen haat Corona...' 

Lees meer...

Thuiswerken

Ik maak een diepe buiging. Voor de moeder in mij, die vandaag heeft gewerkt als een buffel, als coach van Bzzzonder, als kleuterjuf, als juf van groep 3, als pedagogisch medewerker en de vrouw van. Tussendoor liet ik ook nog even de hond uit en zwaaide ik als schoondochter naar de liefste schoonouders voor ons zoveelste zwaai klets moment vanaf de bakfiets. Om vijf uur sloot ik tevreden mijn laptop en nam de rol van dans juf en turn trainster over. Ik kookte niet vanavond, heb ook geen huishoudelijke taken opgepakt. Ik ben deze week veel alleen omdat Michael deze week op kantoor verwacht wordt. 

Lees meer...

Kraakhelder

Oh Corona, het woord alleen al. Ik ga voor ik dit stuk schrijf eerst even schelden, want wat een 'poepiekakkieschijtpiemelplaskakbillenkont' zooi is het. Ja jongens dit zijn de beste woorden waar ik op kan komen na anderhalve week in de rol van kleuterjuf, juf van groep drie, thuisblijfmoeder, pedagogischmedewerker en coach werkend in de vitale sector.

Lees meer...

Geld maakt gelukkig

Maakt geld gelukkig?

 

Sinds dit weekend zijn we een nieuwe fase in gegaan van de opvoeding. Namelijk het bewust omgaan met geld. Mila had afgelopen zomer de wens om een bepaald soort speelgoed te kopen. Het uitgelezen moment om haar te leren dat niet alles zo maar aan komt waaien. Door middel van klusjes (het ouderwetse ‘heitje voor een karweitje’) had ze dit zo bij elkaar gespaard.

Mila blinkt uit in rekenen zagen we na haar laatste rapport, thuis vliegen de sommen je om de oren. Soms moet ik echt goed nadenken wat ze nu berekend, wat overigens meer zegt over wat er in mijn hersenpan afspeelt. Nu kwam zij zelf met de vraag of ze weer klusjes mocht doen zodat ze geld kon verdienen. Dat gaf best wel even wat opvoedingsvragen. Want horen die klusjes niet gewoon bij het onderdeel van een gezin zijn, die ook gedaan moeten worden zonder dat er wat tegenover staat? Daarom hebben we dit weekend een lijstje gemaakt van activiteiten die naar ons inziens buiten de normale gang van zaken te doen zijn in huis en dus geld mee verdient kan worden en zakgeld die je wekelijks krijgt. (Zie foto)

Ik deelde dit op Instagram en stelde de vraag of geld gelukkig maakt. Dikke vette cliché want 80% zei van niet. Michael en ik zitten wat dit betreft echt op één lijn. Want ik ben dus die 20%, hij ook. Even weg genomen dat als je ziek bent of je geliefden verliest of ongezond zijn, ik het voor de volle 100% eens bent dat geld niet opweegt tegen al dat. Maar zonder of met weinig geld te besteden, ben je echt niet even gelukkig. In mijn ogen bestaat dit niet. Wellicht word ik nu gezien als materialistisch typje, ben ik niet overigens. Ik hecht totaal geen waarde aan spullen, aan merken aan bling bling.

Tien jaar geleden toen wij in ons huis mochten, begonnen wij met bijna niks. Geen cent op de rekening, wel een mooi huis. Dat realiseerde we ons ook echt dat we in onze handen mochten knijpen. We zijn ingeloot in een nieuwbouwproject. Konden ondanks dat ik nog studeerde een hypotheek krijgen door het garant staan van mijn ouders. Maar ik studeerde, werkte tijdens elk vrij gaatje dat ik had en Michael was ook full time aan de bak. Toen ik eindelijk afgestudeerd was , was er geen werk te vinden. Dus ik koos voor inkomen, maar niet voor ervaring op doen. De ervaring die ik op moest gaan doen om überhaupt met mijn achtergrond ergens te kunnen gaan werken. De eerste jaren accepteerde we dat niet op vakantie kunnen een risico was van de keuze om nu een huis te kopen. Gelukkig hebben onze beide gezinnen ons veel mee genomen waardoor we niks te kort kwamen.  Toen ik eindelijk ergens vast kon werken (niet op mijn opleiding maar kon wel ervaring op doen) hadden we ook een auto tot onze beschikking. Helaas voor ons hebben we daarin twee miskopen gedaan. Waardoor we drie jaar op een rij ons vakantie geld konden weg geven aan de APK. Huilen!

Omdat wij financiële zekerheid een pre vonden voor het starten van een gezin, hebben we die droom zeker nog drie jaar uitgesteld. Dat klinkt als niet lang, maar geloof mij drie jaar met rammelende eierstokken is best frustrerend.

Nu zijn we 9 jaar verder, financieel staan we er een stuk beter voor. Neemt niet weg dat we kei hard sparen voor die ene vakantie in het jaar, maar he wat wil je met drie kids. Maar we doen leuke dingen, eten buiten de deur en kunnen sparen. Daarnaast kunnen we alle mensen die ons financieel gesteund hebben ook eens mee uit eten nemen of een dagje weg. Dat geeft ons geluk, dat we hun kunnen bedanken, dat we de rekening kunnen pakken na een etentje en andere kunnen trakteren.

Voldoende financiële middelen maakt je onafhankelijk, minder beperkt, vrij. Wellicht maakt het je wel minder creatief, maar ook meer ontspannen. Natuurlijk, gezondheid kan je niet kopen, liefde kan je niet kopen (meestal dan). Geld maakt het leven makkelijker, nog zo’n cliché, maar zonder ben je toch niet gelukkig? Zo wel, hoe dan?

Toch wil ik kinderen opvoeden die weten hoe het is om ergens voor te werken, die leren dat je niet meteen bovenaan kan beginnen. Maar soms jezelf moet bewijzen. Maar ook dat je niet zomaar alles kan kopen wat je wil en ook ergens voor moet werken. Net zoals hun ouders doen en altijd hebben gedaan. Geld komt niet aanwaaien, was het maar waar. Geld groeit niet aan een boom en er zijn altijd mensen die je hulp kunnen gebruiken of het minder hebben dan jij.

Nou zijn wij denk ik nog wel Jantje modaal en baal ik soms nog dat ik geen slimme financieel manager functie in ben gedoken. Zo heeft Michael er bijna 20 jaar over moeten doen om eindelijk zijn kennis te delen met een werkgever die dit waardeert en hem kansen bied. Dat geeft niks, want je leert er ook heel veel levenslessen van. Waarschijnlijk meer dan mensen die altijd een gespreid bedje hebben gehad. Maar toch denk ik dat die mensen die vijf keer per jaar op vakantie gaan en waarschijnlijk nooit naar het saldo van hun rekening kijken in iedere geval zorgelozer zijn. Maken minder zorgen je niet ook gelukkiger? In iedere geval minder rimpels en ach anders laat je die weg werken. Ziet niemand wat van.

 

Lees meer...

Geloven

Het is woensdagmiddag, de enige dag dat Mila thuis met vriendinnen af kan spreken (ik werk vier dagen, ontaarde moeder i know...). Dus het is vaste prik, elke woensdag komt er een vriendinnetje mee naar huis. Vandaag is het Anne. "Mam, Anne haar opa gaat vandaag dood", zegt Mila. Ik had vanmorgen al even contact gehad met haar moeder en na het spelen gingen ze inderdaad afscheid nemen van opa. 

Lees meer...

Lieve Mila 2019

Lieve Mila

Ik ga jullie vanaf nu elk jaar dat jullie jarig zijn een brief schrijven. Dit had ik veel eerder moeten doen. Je wordt dit jaar gewoon zes jaar! Niet normaal. Als ik naar je kijk zie ik een meisje die steeds meer een dame aan het worden is. Een meisje die precies lijkt op mij, waarvan ik dingen zie die ik vroeger precies zo deed. Bijvoorbeeld als je ergens heel erg blij van wordt en het is je niet gegund, zoals het hebben van een konijntje. Jou reactie voel ik in mijn tenen. Het feit dat je papa bijna 24 uur hebt kunnen negeren omdat het van hem niet mocht. Hilarisch. Laten wij dames nou de baas in huis zijn want ze mag blijven.

Ik zie ook een meisje zonder angst en met groot vertrouwen in haar vader. Dat vertrouwen had ik ook in mijn vader, al was ik zeker niet zo’n durfal als jij bent. In bomen klimmen terwijl ik er met slappe benen naar sta te kijken. Je achterover laten vallen in papa zijn armen van grote hoogte. Achtbanen, attracties op de kermis waar papa nadien niet eens meer op zijn benen van kon staan en jij lachend uit komt.

Ik zie hoe je naar evenementen toe leeft. Voor alles maak je aftel kalenders. Voor een weekend weg, je verjaardag, de komst van Sinterklaas. Je vraagt ook altijd wat het volgende is om naar toe te leven. Ook dit herken ik zo.

Ik zie ook frustratie die ik herken. Als iets niets lukt en je zo geconcentreerd in je creativiteit zit. Dan vliegen de rollen plakband en verfkwasten om onze oren. Dit gaat vaak gepaard met hard gebrul. Stampvoeten als je broertjes heel vervelend zijn, maar je weet dat je de grootste bent en je die frustratie moet inhouden.

Ik zie hoe empathisch je bent. Dat als je kleinste broertje een prik moet je in tweestrijd zit, je wilt hem troosten maar je wil het verdriet niet zien. Daarom ga je wel mee naar het consultatiebureau , maar tijdens het prik moment wil je uit het kamertje en wacht je op de gang tot het voorbij is. Maar je kan ook helemaal in een film zitten en tijdens een zielig moment de tranen over je wangen laten rollen. (Geloof mij dit gaat nooit meer over.)

Je bent leergierig en de dingen die je interessant vind leer je makkelijk. Je gaat heel graag naar school. Na de zomer ga je naar groep drie en mag je echt dingen leren, want zodra er met keuze ochtend een bak duplo op de tafel staat kijk je mij aan met een blik die ik ken. “Ik ben hier toch veel te groot voor”. Toch is het goed, nog even kind zijn. Want als je echt zoveel op mij lijkt, wordt je snel volwassen. Draag je de wereld op je schouders en krijg je veel verantwoordelijkheidsgevoel. Veel zorgdrang. Die zie ik nu al wel. Maar omdat ik het herken wil ik je ook beschermen.

Beschermen. Och meisje, wat zou ik jou graag in een doosje doen… En dan echt. Ik hoop dat we je broers later altijd met je mee op pad kunnen sturen. Als ik naar je kijk, zie ik je soms al als volwassen meisje. Wat ben jij prachtig en je lijkt elke dag alleen maar mooier te worden. Maar je bent ook net zo naïef als ik was. Wat soms heerlijk is, want daardoor heb je niet door hoe hard de wereld is. Maar het maakt je ook zo kwetsbaar. Samen met papa gaan we een weg vinden waarin we jou vertrouwen geven dat je het ook alleen mag doen, maar waar we je toch kunnen beschermen. Hieperdepiep! Zes jaar ben je. We leven er al maanden naar toe, alles ligt al klaar in huis. Je taart is uitgezocht, je kinderfeestje voorbereid. Kon ik de tijd maar even stil zetten, want ze gaat veel te hard.

I love you!

Liefs Mama

 

Lees meer...

Onthaasten

Ik ben eigenlijk over het algemeen iemand die heel goed zijn grens kent en bewaakt. De afgelopen maanden gaan Michael en ik beide op werk gebied als een tierelier. Iets wat we beide erg leuk vinden en daarom als een soort stoom locomotief door banjeren. Alles wat op ons pad komt pakken we aan. Wij komen van de werken niet lullen generatie, de net niet millenials zeg maar. De generatie die gewend is hard te werken om iets te bereiken. Dat ergens in investeren vruchten af geeft voor de toekomst, ook als er niet daadwerkelijk iets tastbaars tegenover staat.

Lees meer...

Tempo

Zoefffff en toen waren we al dik over de eerste helft van 2018 heen. Niet normaal zo snel als de tijd je om de oren vliegt. Twee keer zuchten na het weekend en we gaan het volgende weekend alweer in. Alles waar je naar uit kijkt staat zo voor de deur. We gaan in een moordend tempo, zijn altijd druk, gaan van de ene afspraak naar de andere. Plannen onze vrije dagen zo vol mogelijk en vermaken onze kinderen met zoveel mogelijk activiteiten. Gezellig weer een dagje weg...

Lees meer...

Dood

Het is tijdens een van de eerste maanden van Mila haar schoolgaande leven dat ik haar en een vriendinnetje hoor zeggen, "Nou dan ben je lekker dood". Ik vroeg Mila, "Wat is dat dan, dood zijn?" Ze haalt haar schouders op. Ik leg uit dat als je dood bent je hart stopt met kloppen en je nooit meer wakker wordt. Dat je dus nooit meer bij papa en mama bent, maar een sterretje hoog in de lucht. Twee grote ogen keken mij aan. "Ik ga toch niet dood mama?" Om wat angst weg te nemen leg ik haar uit dat mensen en dieren vaak dood gaan als ze heel oud zijn, soms ziek zijn of een lichaam hebben die pijn doet. "Zijn opa en oma oud mama?" "Nee, Opa Pin wel.."

Lees meer...

BFF

"Gezellig shoppen met mijn kleine beste vriendin" is de titel van een foto op instagram. Ik krijg daar dus echt een raar gevoel van in mijn buik als ik dat soort teksten lees. Je dochter als beste vriendin. Dan gaat er toch echt wat mis met je sociale leven!? 

Lees meer...